Een paar dagen geleden, om precies te zijn op 21 maart 1963 om kwart voor 1 in de ochtend ben ik op de wereld geploept. Geploept, want ik was nogal aan de zware kant. Met mijn 8 en een halve pond woog ik meer dan wat een groot gezin gedurende een hele week bij elkaar aan vlees te eten krijgt.

Als vijfde kind op rij hadden mijn ouders het toch weer klaar gespeeld om een naam voor het dikkertje te bedenken.

Zelf had ik gedacht dat het Dap zou worden (dikkertje Dap) maar nee... vanaf die dag zou ik Jacob Karel Arnold gaan heten, maar mijn roepnaam is JAAP en niet JAAPJE of JAAPIE want daar luister ik niet naar.

Om mijn komst te vieren is de week na mijn geboorte de hele straat voor het huis waar mijn wieg stond opniew betegeld met een speciaal voor deze gebeurtenis vervaardigde stoeptegel. Ik heb er nog een kunnen bewaren. Hiernaast is hij te zien.  

 

Op dag 1 kreeg ik van mijn ouders mijn eerste opdracht: GROEIEN.

Nou, dat heb ik toen maar gedaan, alles wat voor mijn mond kwam heb ik meteen naar binnen geschoven en ja hoor... het hielp. In het begin ben ik rond gereden in een kinderwagen of bolderkar, het maakte mij niet uit. Ik hoefde zelf niet te lopen. Natuurlijk kon ik wel lopen maar dat vertelde ik mijn ouders niet want ik kon nog niet praten.

 

 

Eerst net doen of ik alleen maar kon kruipen en leunen tot ik niet anders kon en wel moest laten zien dat ik kon lopen. Nou, vanaf die dag was het hek van de dam. Op een gegeven moment kon ik zo goed lopen dat ik mijn moeder kon helpen met dingen sjouwen.

 

 

Na een tijdje sjouwen en verplaatsen van spullen ging dat groeien enorm de spuigaten uit lopen. De volgende strategie werdt bedacht. Ga maar leren. Zo gezegd zo gedaan. Eerst op cursus bij mijn grote broer Leo. Je kan hier al zien dat ik later de elektro-techniek in zou gaan.
Of zou ik toch liever schilder willen worden? Later in dit verhaal zal blijken wat ik uiteindelijk geworden ben.  

 

Dat leren ging mij aardig af. Eerst alleen en later samen met mijn broer Robert die tussen al dat lopen en leren door ook door mijn ouders op de aarde is gezet. In die tijd had je nog heel koude nachten dus werden er wel eens kinderen geboren. Na Robert zou ook Johan ons team nog komen versterken.
Het leren werdt voortgezet. Ineens zat ik op de lagere school, de Groen van Prinsterer school.

Hier een foto van de eerste klas. Ik was toen 6 jaar. Die jongen met die mooie oren ben ik.

Ga met je muis over het vraagteken om te zien wie ik ben.

 

Welke oren ?

 

 

De onderstaande foto is van dezelfde school, maar dan klas 4, hier ben ik een jaar of 10.

Als je met de muis over het plaatje beweegt kan je ontdekken wie ik ben....

 

Gevonden

Wordt vervolgd.......